การ สร้าง ภาพ และ ความ สามารถ ใน การ ปรับ ปรุง ใน การ เล่น แจ๊ส

การ ออก เสียง อย่าง ชํานิ ชํานาญ และ การ ปรับ ตัว ของ เครื่อง ดนตรี แจ๊ส: การ ปรับ ปรุง ความ ลึก

การ ออก เสียง แบบ นี้ ช่วย ให้ คุณ มี ความ สามารถ ใน การ คิด และ การ ฟัง มาก ขึ้น

บทบาท ของ การ บรรเลง เพลง แจ๊ส

การแต่งโน้ตแต่ละตัวจะหมายถึง การเริ่มต้น ค้ําจุน และสิ้นสุด การแต่งทํานองของดนตรีแจ๊สนั้น ไม่ใช่เป็นเพียงรายละเอียดทางเทคนิคเท่านั้น มันสร้างแนวเพลง โดยจัดลําดับการเคลื่อนไหวของเสียงฮาร์โมนิค

เลก โต: การ สร้าง เส้น ฟลู ลิด

การ ร้อง เพลง เป็น สิ่ง สําคัญ มาก ใน ช่วง เวลา ที่ มี การ ร้อง เพลง กัน เป็น เวลา นาน ซึ่ง มัก จะ เกี่ยว ข้อง กับ นัก ร้อง ที่ ชอบ ร้อง แซ็ก โซ โฟน เช่น สแตน เกตส์ หรือ นัก เป่า แตร เช่น สเกต เบเกอร์ เพื่อ ฝึก เล่น เกล็ด ลม ขณะ ที่ เครื่อง เล่น อยู่ ตลอด เวลา (สําหรับ นัก เล่น ลม) หรือ ใช้ เครื่อง เป่า โบว์ พาส เท อร์ (สําหรับ นัก เล่น สาย) การ เพ่ง เล็ง ที่ ช่อง ว่าง ระหว่าง ข้อ ความ ต่าง ๆ ทํา ให้ เกิด เสียง อึกทึก อึกทึก อึกทึก ขึ้น โดย เฉพาะ อย่าง ยิ่ง การ เล่น เบส ลัด และ การ เต้น เบา ๆ ที่ ช้า ๆ ซึ่ง แต่ ละ ครั้ง จะ ส่ง ผล กระทบ ต่อ เสียง ได้ อย่าง เต็ม ที่

สแตคกาโต้และโกสต์ หมายเหตุ: Rhythmic Project and Texture

สแตคคาโต้โน้ตสั้น จําแนกออก และมักเน้นเสียงด้วยจังหวะเล็กน้อย พวกเขาเพิ่มจังหวะการจับจังหวะ คล้ายการตีของนักปาลงเสื้อ

Access and Tenuto: การไล่ระดับความสูง

Tenuto (ถือ) โน้ต (ถือ) เพิ่มน้ําหนักและความสําคัญ ในแจ๊ส สําเนียงมักตกบนจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะจังหวะ ฟังเสียงเปียโนของธีโลเนียว มังก์เล่นแทนการใช้สําเนียงที่คาดไม่ถึงและปรับความไวของจังหวะ โดยการใช้จังหวะและเสียงโน้ตแบบย่อเสียงแบบย่อ ๆ

สไลด์, เบนด์, และ กลิส ซาน โดส: การ ยุบ บลูส และ จิต วิญญาณ

สไลด์ และ บิด เป็น สิ่ง สําคัญ สําหรับ นัก ดนตรี แจ๊ส โดย เฉพาะ ใน แถบ บลูส์ หรือ แจ๊ส ส เกต สไลด์ สามารถ เชื่อม ครึ่ง โน้ต ที่ เหมือน เสียง ได้ อย่าง ราบ รื่น หรือ เพิ่ม เสียง ให้ เป็น เสียง กีตาร์ ที่ งอ เป็น เครื่องหมาย ของ นัก ดนตรี แบบ เวส มอน ต์ โก และ เคน นี เบอร์ เรล.

การแต่งเติมภายในส่วนเส้นทแยง

นักเปียโน นักกีตาร์ นักกีตาร์ และมือเบส ก็ใช้การคิดแบบสร้างสรรค์เช่นกัน ตัวอย่างเช่น นักเปียโนชาวแจ๊สที่ใช้คอร์ดสแทคเกโต้ กับเส้นเลกาโต (Lego)

ควบคุมแบบไม่ตายตัว: การไล่ระดับสีและลดความเข้มสี

ความ ถี่ คือ ความ หลาก หลาย ของ ความ ดัง และ การ โจมตี ที่ ทํา ให้ เกิด รูป แบบ ดนตรี.

ควบคุม ลม หายใจ และ การ ควบคุม เครื่อง เล่น ลม

สําหรับผู้เล่นที่เล่นแตร แรงผลักดันจะเริ่มด้วยแรงหายใจ แรงลมที่ควบคุมได้ ทําให้การลอยตัวของอากาศที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นและลดระดับลงตามธรรมชาติ

นิ้ว มือ และ ธนู

กีตาร์และเครื่องเล่นสตริงมีความหลากหลายระหว่างความเข้มและความดันนิ้ว โดยนักไวโอลินแจ๊ส (เช่น ไวโอลินของแจ๊ส, เครื่องดนตรี, Smith, Joe Venuti) ใช้ความเร็วธนูและแรงดันในการสร้างการบวมแบบน่าทึ่ง ผู้เล่น (truet, tumbombone) ควบคุมโดยปรับความเร็วอากาศและลิ้นของพวกเขากับ mubbojure. เกล็ดที่มีการเคลื่อนไหวเปลี่ยนแบบฉับพลัน -- g, เปียโนบนเส้นทางที่ขึ้น, สําหรับการทํางานลง -- ยืดหยุ่น

ผนวกเข้ากับความไม่ยืดหยุ่น

เครื่องดนตรีประกอบ -- ไพโนอา, กีตาร์, กลอง -- ใช้พลวัตเพื่อตอบสนองต่อวลีของนักเดี่ยว ตัวอย่างเช่น มือกลองอาจเล่นรูปแบบแปรงอ่อนระหว่างการเล่นท่อนวางแบบเงียบๆ จากนั้นสลับกับเสียงหมุนที่ดังกว่า เพื่อสร้างความเข้ม การเล่นระหว่างจังหวะกับนักเดี่ยวสร้างกล่อง ฟังการร้องของ Bud Paper Trio: คอร์ดซ้ายของพาวเวลล์มักตอบสนองกับเส้นขวามือของเขา อย่างไม่ต่อเนื่อง

ใช้ ฟิล์ม และ เลนส์ ขยาย

มิวท์สําหรับผู้เล่นทองเหลือง (เช่น ฮาร์มอน ถ้วย เครื่องวาง) และตัววางเสียงสําหรับสตริง (เช่น คลิป-ข้อความ สําหรับใช้งานแบบตลับ) เสนอแว่นปรับการหมุนทางเลือก Pulger ใบ้เมื่อทรัมเป็ต, ใช้ชื่อเล่นโดย โคที วิลเลียมส์ สามารถสร้างผลกระทบ "Wah-wah" ที่เลียนแบบคําพูดได้ กีตาร์สามารถใช้เสียงหมุนให้เบาลง เพื่อสร้างความไวของไดนามิคได้

การ สร้าง ความ คิด สร้าง สรรค์ และ ความ ยืดหยุ่น ใน การ ปรับ ปรุง

เวทมนต์ที่แท้จริงเกิดขึ้นเมื่อการแต่งกายและการเคลื่อนไหว ทํางานร่วมกัน เส้นเดียวอาจเริ่มต้นด้วยวลีที่นุ่ม, เลกโต, สร้างไปจนถึงยอดที่เน้นเสียง แล้วแก้ไขด้วยเครื่องจับสัญญาณผี การประสานนี้ต้องใช้การฝึกซ้อมอย่างมีสติ และการฟังอย่างลึกซึ้ง

การ พร่ํา สอน เหมือน ผู้ พูด ที่ ยิ่ง ใหญ่

นักเดี่ยวที่เก่งๆ จะเล่าเรื่องได้ พวกเขาใช้ความคิดแบบวรรคตอน มีความยาวต่างกันในการเลียนแบบคําพยางค์

เรียกและแก้ไขภายในของคุณ

สร้างกล่องโต้ตอบภายใน โดยสลับการจับคู่แบบปรับความเปรียบต่าง เช่น เล่นเสียง, เล่น สแทคกาโต้ ตอบสนองด้วยไลกาโต้นุ่ม, เลกโต เทคนิคนี้ยังคงให้ผู้ฟังสนใจ และแสดงคําสั่งการวาดจานเสียงของคุณ การปฏิบัติโดย imeddople: bar 1-12 เสียงดังและพลับ, 3-4 เสียงนิ่มและเรียบ ลดระยะเวลาของความแตกต่างแต่ละด้าน จนกว่าคุณจะได้สานมันอย่างไม่ต่อเนื่อง

การ สร้าง และ การ ปล่อย ตัว

อัตราการแผ่ขยายของเสียงสูง (เช่น เสียงคอร์ด) ขณะลดระดับของคอร์ดลง ให้ลดระดับลง เมื่อคอร์ดแก้ไขได้ ใช้เสียงเน้นนี้ การเน้นเสียง: สําเนียงแหลมๆ บนเส้นไตรโท ร่วมกับเสียงอ่อนๆ ที่มาจากเสียงประสาน

การส่งถ่ายข้อมูลสําหรับการปรับโครงสร้างและโครงสร้าง

เมื่อทําการคัดลอก ไม่ต้องเพียงแค่คัดลอกการวางลงและจังหวะเท่านั้น ใช้ซอฟต์แวร์ (เช่น transemor!, Cpano) เพื่อชะลอการวาดและบันทึกการวาด (Accents, Dolid, express, Dailation) และรูปร่างที่เคลื่อนไหวได้ เลือกการแสดงเดี่ยวที่หนัก เช่น "Body and soul" หรือ Mills David's languages -- แล้วทําแผนที่ของคุณให้ตรงตามวันที่บันทึกในบันทึกว่าอยู่บนรายละเอียดดั้งเดิมและงานศิลป์ของเดซิกซ์

การ ออก กําลัง กาย เพื่อ พัฒนา ความ สามารถ ใน การ คิด และ ความ สามารถ ใน การ คิด

การ ฝึก ซ้อม อย่าง สม่ําเสมอ เป็น สิ่ง สําคัญ.

แปรงทาสี

• [FLT: 0].CREEEP/DEREEEEMEEPO Spipps:[FLT: 1) เล่นเพลงแบบ One-octav เพิ่มขึ้นทีละขั้นๆ โดยเพิ่มจาก mpt ไปถึง FOF จากนั้นลงมาพร้อมกับ decre offo. ทําซ้ําด้วยศิลปะที่แตกต่างกัน: Lego, Stakto, Tenuto.
• [FLT: 0]. accent Variation: เลือกทํานองง่ายๆ (เช่น "Autumn Leeads)" และเน้นเสียงโน้ตเมื่อจังหวะ 2 และ 4 จากนั้นเน้นเสียงออกมา จากนั้นเน้นเสียงโน้ตทุกโน้ตที่ 4 สังเกตว่าความรู้สึกเปลี่ยน
• [FLT: 0] รูปแบบการควบรวม: เล่นในโน้ตที่ 8 โดยใช้วิธี: leagueto on language at at at about at at at at at at atabout at at at ats 3-14. แล้วย้อนกลับ นี้สร้างความยืดหยุ่นทางใจและร่างกาย

Ghost Note example

ตั้งค่าเมโทรนอมให้เป็นแบบจังหวะสวิงปานกลาง โดยการเล่นซ้ําบรรทัดเบส หรือรูปแบบข้อความกํากับ แทนโน้ตอื่น ๆ ด้วยโน้ตผี (เบามาก, ใบ้) ค่อย ๆ ขยายเสียงผีจนกว่าเสียงจะเบากว่าโน้ตหลักเท่านั้น จากนั้นเปลี่ยนช่องเสียงให้ดังและเบากว่าโน้ตผี ซึ่งนี่จะสร้างการควบคุมการแปรผันได้อย่างดี จําเป็นสําหรับสัญญาณฟังก์และแจ๊ส

Cycle เรียก-และ-Response Improv

1. เล่นเพลงย่อ (4–8 โน้ต) ด้วยการกําหนดความคมชัดและความคมชัด
2. ตอบสนองทันทีด้วยคําคมที่เปรียบได้ (เช่น ส เตกโตโตโต เสียงดัง; นุ่ม leagato)
3. บันทึก ความ แตก ต่าง ของ ตัว คุณ เอง และ ประเมิน ความ แตก ต่าง อย่าง ชัดเจน.
4. ค่อย ๆ รวม ตัว กัน มาก กว่า สอง อย่าง: เช่น ส เต กกา โต อ่อน; สปอ โต; เสียงดัง เสียงดัง เสียงดัง ปัง เท นนู โต; ปานกลาง เทนูโตะ ด้วย สําเนียง.

ทรานสคริปชัน- ดีเวน เอททูด

เลือกวลีที่คัดสรรมาจากอาจารย์ เขียนตัวแปลนและรูปแบบการหมุน (เช่น สําเนียงบนโน้ตตัวแรก, ลดเสียง/ เพิ่มเสียง/ เพิ่มเสียงให้เสียงถัดไป 4 ตัว) การประมวลผลแบบช้า การปรับจังหวะ การเพิ่มความเร็วและการใช้ศิลปะ เพิ่มจังหวะการทํางานให้เร็วขึ้น ก็ต่อเมื่อคุณสามารถทําซ้ําผลกระทบของแรงยึดใหม่ได้โดยเพิ่มผลกระทบที่แสดงออกมาอีก ซึ่งจะเป็นการสร้างหน่วยความจําสําหรับควบคุมอย่างละเอียดอ่อน

การ ฟัง และ วิเคราะห์: การ เรียน รู้ จาก ผู้ เชี่ยวชาญ

หูของคุณเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด การฟังที่แอคทีฟ -- ไม่เพียงแค่ได้ยิน -- การบันทึกเสียงแบบแจ๊สเป็นการสําคัญ โฟกัสไปที่ผู้เล่นเฉพาะที่รู้จักในการแสดงความสามารถและพลวัต

การ ฟัง ที่ ได้ รับ การ แนะ นํา

• [FLT: 0] Miles Davis (trumpet): การใช้พื้นที่ ลมหายใจ และการเปลี่ยนแปลงอันแยบยลใน "Kind of Blue" เป็นระดับชั้นชั้นชั้นชั้นชั้นชั้น. สังเกตว่าเขาแยกการจู่โจมระหว่างความนุ่มนวลและคมชัด แม้ในบันทึกก็ตาม
• [FLT: 0] Dexter Gordon (tenor Sax): [[FLT: 1) ลักษณะเสียงเสียงเสียงเสียงใหญ่ของเขา สไลด์เสียงผี และพลังพลละคร ได้รับความไวสูง – transt ของเขาในเพลง "Don't Report".
• [FLT: 0] เวส มอนท์โกเมอรี่ (Guitar): เป็นที่รู้จักสําหรับ octavs ที่ใช้การจับนิ้วหัวแม่มือ -- smosed ทรงพลัง แต่ทรงอํานาจ , การบันทึกผีของเขาเป็นการกระตุ้นและพลระเบิดใน "The Ayny Jazy Giber" is madition.
• [FLT: 0] อาร์ต เบลครี่ (พ.ศ.
• [FLT: 0] Billie Holiday (volleys): เสียงเธอ -- วิธีเธอดัดเสียง, ใช้การเปลี่ยนแปลงระดับอนุภาพ และความยาวเสียงที่แตกต่างกัน -- เป็นการศึกษาที่สําคัญสําหรับความพยายามใด ๆ ของนักร้องเพลง

สําหรับคําแนะนําในการฟังเพิ่มเติม สืบค้นทรัพยากรเช่น [FLT: 0] Jazz Present และ Larn Jaz Stands - ทั้งเสนอรายการและคําแนะนําการคัดลอก

การ แสดง ความ สามารถ และ ความ ยืดหยุ่น ใน รูป แบบ แจ๊ส ต่าง ๆ

การ เข้าใจ ความ แตก ต่าง เหล่า นี้ ช่วย คุณ ปรับ เปลี่ยน เครื่อง มือ ที่ แสดง ความ รู้สึก ของ คุณ.

Bebop (1940s)

นักเล่นเบสบ็อปอย่างชาร์ลี พาร์คเกอร์ ใช้การตีตราไฟอย่างรวดเร็ว ส่วนใหญ่เป็นเลกาโต้ที่มีสําเนียงแหลมคม

แจ๊สเย็น (1950s)

Jazzzzzzzzy (อังกฤษ: Jez Berker) เป็นตัวอย่างโดย Chett Berker และ Jazz Courtet รุ่นสมัยใหม่ เน้นความไวของ soft Spieto Legato line และความแตกต่างของศิลปะน้อยที่สุด เป้าหมายคือความรู้สึกที่ผ่อนคลาย และเกือบแยกออกมา ฝึกเล่นบัลลาดด้วย เปียโนสปีชีโมไดนามิฟ ที่ควบคุมได้มาก โดยใช้ไลโตทั่ว -- anocottive expercopication.

Hard Bop and Wold Lazz (1950s-160s)

Bop เปิดเผยข้อมูลบลูส์และอิทธิพลของพระกิตติคุณ ศิลปากรกลายเป็นการบิดเบี้ยว -- สไลด์เพิ่มเติม, โค้ง, และโน้ตผี เปลี่ยนแปลงระยะจากเสียงกระซิบไปยังเสียงตะโกน ฟังเสียงของ Art Benry "Moanin" และพยายามเลียนแบบการเรียกและรีพ็องซ์ระหว่างเขาและกลอง

ฟรีแจ๊สและเอวัตต์การ์ด (1960 เป็นต้น)

Jaza ฟรี ขยายตัวเป็นศิลปะที่ครอบคลุมได้รวมไปถึงเทคนิคที่สุดขั้ว: เสียงหลายเสียง เสียงประกอบ, เสียงที่รบกวน, เสียงกระบาน, และจังหวะที่คาดเดาไม่ได้ ผู้เล่นอย่างอัลเบิร์ต เอย์เลอร์ และจอห์น โคลทราน ในช่วงปลายของเขาที่ใช้การแต่งกายเป็นการแสดงพจน์แบบพื้นฐาน สําหรับมุมมองที่แตกต่าง, สืบค้น [FLT: 0] สืบค้นเกี่ยวกับแจ๊ส [FLT: 1] สําหรับบทความเกี่ยวกับศิลปะของอาร์เวิลท์การ์ด

การ สร้าง เครื่อง ดื่ม ที่ มี แอลกอฮอล์

การ พัฒนา วิธี การ ที่ ใช้ งาน เป็น ส่วน ตัว ใน การ ปรับ ปรุง และ ปรับ ปรุง ความ สามารถ เป็น กระบวนการ ที่ มี อยู่ ชั่ว ชีวิต.

• [FLT: 0] ฝึกช้าด้วยการแสดงเสียง: ฝึกประโยคที่จังหวะกึ่งจังหวะเกินจังหวะ การปรับเปลี่ยนศิลปะและการเปลี่ยนแปลงแบบไดนามิคนี้ฝึกสมองและร่างกายของคุณเพื่อควบคุมภายใน
• [FLT: 0]. สืบค้นและแก้ไขด้วยตนเอง- Criticic:[FLT: 1) บันทึกวาระซ้อมของคุณทุกสัปดาห์ ฟังช่วงเวลาที่การออกเสียงเบลอหรือความไวคงตัว โปรดระบุพื้นที่หนึ่งที่จะปรับปรุงในแต่ละสัปดาห์
• [FLT: 0] Jam กับนักดนตรีอื่น: เล่นร่วมกับคนอื่น บังคับให้คุณตอบสนองอย่างมีพลวัตและชัดเจนเพื่อให้ได้ยินมากกว่า ensemble . โฟกัสในการผสมหรือเปรียบเทียบกับนักเดี่ยว
• [FLT: 0] ใช้เครื่องช่วยหายใจ Pedal หรือ Hold Technic:[FLT: 1) นักเล่นคีย์บอร์ดสามารถใช้คันเร่งเพื่อทําให้สแคร็กโตเบลอ สร้างภาพลวงแบบเลกาโต้ นักกีตาร์สามารถใช้เสียงหมุนเพื่อการขยายของไดนามิคได้ เข้าใจวิธีการขยายระยะการกระตุ้นของคุณ

ทรัพยากรที่ยอดเยี่ยมอย่างหนึ่งสําหรับการฝึกแบบเป็นระบบ คือ [FLT: 0] Jazzz.org's Highs History ซึ่งให้บทเรียนเกี่ยวกับการสร้างและเปลี่ยนแปลงในบริบทต่างๆ

ความ คิด สุด ท้าย: การ แสดง เสียง ที่ ไม่ เหมือน ใคร ของ คุณ

การ ออก เสียง และ การ แสดง ความ สามารถ ใน การ แสดง เป็น สิ่ง ที่ แตก ต่าง กัน ไป ใน เรื่อง การ ออก เสียง และ การ เล่า เรื่อง ของ เล่น และ การ เล่า เรื่อง ต่าง ๆ ดัง นั้น คุณ จะ มี ความ สุข ความ เศร้า ความ เครียด และ การ ออก เสียง ให้ ผู้ ฟัง ได้ โดย ตรง นัก ดนตรี แจ๊ส ทุก คน มี วิธี ที่ เป็น เอกลักษณ์ ใน การ สร้าง วลี — เป้า หมาย ของ คุณ คือ ฝึก ซ้อม อย่าง จริงจัง ฟัง และ ทดลอง อย่าง ไม่ หวั่น กลัว จํา ไว้ ว่า ดนตรี แจ๊ส เป็น ภาษา ที่ มี ชีวิต ชีวา การ เปลี่ยน แปลง ที่ คุณ นํา มา ให้ เป็น ส่วน ส่ง เสริม ประเพณี ของ คุณ ขอ ให้ ทํา การ พินิจ พิจารณา ต่อ ๆ ไป และ ตั้งใจ ฟัง ต่อ ๆ ไป