Κατανόηση Ευφώνιου και Βαριτόνων Διαφορές για Μουσικούς

Ήχος κόρνου Baritone

Το κέρατο του βαριτόνη έχει ένα φωτεινότερο, πιο εστιασμένο, και ελαφρώς πιο διεισδυτικό τόνο. Το κυλινδρικό του φόρεμα παρέχει μια σαφέστερη αρθρώσεις και προβολή προς τα εμπρός, καθιστώντας το κατάλληλο για ρυθμική και αρμονική υποστήριξη. Σε μια ορειχάλκινη μπάντα, το κέρατο του βαριτόνε παίζει συχνά εσωτερικές φωνές και γεμίζει, ενώ σε συναυλιακές μπάντες μπορεί να διπλασιαστεί με τα τρομπόνια ή τα ευφωνίων. Ο τόνος του βαριτόνου μπορεί να χαρακτηριστεί ⁇ απαραίτητος ⁇ από το ευφόνιο, με ταχύτερη φθορά και μικρότερη άνθιση.

Σειρά εύρους και έντασης

Και τα δύο όργανα μοιράζονται το ίδιο θεμελιώδες εύρος — συνήθως από το E κάτω από το προσωπικό clef μπάσο (E2) έως το B ⁇ πάνω από το μεσαίο C (B ⁇ 4), με προχωρημένους παίκτες σε θέση να επεκτείνουν προς τα πάνω. Η σειρά overtone είναι πανομοιότυπη στο χαρτί, αλλά το προφίλ φέρει επηρεάζει πώς τα μερίδια μιλούν. Ευφόνια τείνουν να ηχούν πιο ομοιόμορφα, με ένα ισχυρό και σαφές θεμελιώδες. Baritones μπορεί να έχουν ένα ελαφρώς λιγότερο σταθερό χαμηλό μητρώο, αλλά μπορεί ⁇ να κοπεί μέσα - στη μέση και πάνω σειρές πιο εύκολα. Αυτές οι διαφορές είναι λεπτές και συχνά καλύπτονται από την τεχνική του παίκτη, αλλά γίνονται εμφανή όταν A / B σύγκριση οργάνων πλευρά.

Συστήματα βαλβίδων και παραλλαγές μηχανισμού

Τρία-Valve εναντίον τεσσάρων-Valve Ευφωνίων

Τα ευφόνια είναι συνήθως διαθέσιμα με τρεις ή τέσσερις βαλβίδες. Το πρότυπο τρίβαλτο ευφόνιο είναι παρόμοιο με ένα βαρυτόνιο σε βασική λειτουργία, αλλά μια [ τέταρτη βαλβίδα (συνήθως λειτουργεί από το αριστερό χέρι) είναι ένα χαρακτηριστικό του σύγχρονου ευφωνίου. Η τέταρτη βαλβίδα μειώνει το βήμα κατά ένα τέλειο τέταρτο, επιτρέποντας καλύτερο τονισμό στο χαμηλό μητρώο, πιο ομαλή εναλλάξ δακτυλικά αποτυπώματα, και μια πλήρως χρωματική σειρά κάτω στο μητρώο πεντάλ. Τέσσερα βάλσαμα ευφόνια μπορεί να είναι αντισταθμίσιμο ή μη αντισταθμίζοντας. Ένα συνδυαστικό σύστημα χρησιμοποιεί επιπλέον σωληνώσεις για την αποκατάσταση του εντέρου όταν χρησιμοποιούνται πολλαπλές βαλβίδες μαζί, το οποίο είναι ιδιαίτερα ευεργετικό στο χαμηλό εύρος.

Συστήματα βαλβίδων Baritone

Τα κέρατα Baritone είναι συνήθως κατασκευασμένα με [[LFT:0]] τρεις βαλβίδες κορυφαίας δράσης ή μπροστινής δράσης[[LFT:1]]. Μερικά μοντέλα περιλαμβάνουν μια τέταρτη βαλβίδα, αλλά αυτό είναι λιγότερο συνηθισμένο από ό, τι σε ευφωνικά. Το τρίβαλτο βαρύτονο είναι απλούστερο, ελαφρύτερο και φθηνότερο για συντήρηση. Η γκάμα του είναι επαρκής για τα περισσότερα ρεπερτόριο μπάντας, αν και χαμηλής εγγραφής τονισμό μπορεί να είναι προκλητική χωρίς τέταρτη βαλβίδα. Σε βρετανικού τύπου ορειχάλκινα συγκροτήματα, τα βαριτονέζια είναι πάντα τρίβαλτα, ενώ τα ευφόνια είναι τετράβαλτα. Η διάταξη της βαλβίδας επηρεάζει επίσης την τεχνική των δακτύλων — οι παίκτες του ευφωνίου πρέπει να συντονίζουν και τα δύο χέρια, ενώ οι παίκτες του βαριτόνη μπορούν να επικεντρωθούν στο ένα χέρι εκτός αν υπάρχει τέταρτη βαλβίδα.

Διαφορές τεχνικής αναπαραγωγής

Οι παίκτες του Euphonium χρησιμοποιούν γενικά ένα ελαφρύτερο, ⁇ oo ⁇ σχήμα εμβόλου με βραδύτερο, ζεστό αέρα — παρόμοιο με ένα γαλλικό κέρατο. Οι παίκτες του Baritone μπορεί να βρουν πιο σταθερό εμβόλιο και πιο γρήγορο αέρα πιο αποτελεσματικό, παρόμοιο με ένα τρομπόνι ή τρομπόνι. Οι τεχνοτροπίες του αρθρώματος διαφέρουν επίσης: η κυλινδρική ράχη του βαριτόνης καθιστά ευκολότερη την παραγωγή μιας τραγανής, διαχωρισμένης επίθεσης, ενώ η κωνική κοιλότητα του ευφωνίου προσφέρεται σε γλώσσες λεγάτου και πορτάτο. Και τα δύο όργανα ωφελούνται από ισχυρή υποστήριξη αναπνοής, αλλά το ευφωνείο απαιτεί μια πιο σταθερή, σταθερή, πιεσμένη ροή αέρα για να διατηρήσει τη χαμηλή σταθερότητα του μητρώου.

Ιστορική Ανάπτυξη και Προέλευση

Οι Ρίζες του Ευφώνιου

Το ευφώνιο προέκυψε στη δεκαετία του 1840, που προέρχεται από την τενόρο τούμπα] και παλαιότερα βαλβιδωτά ορειχάλκινα όργανα. Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη euphonos], που σημαίνει ⁇ γλυκό ηχούν ⁇ ή ⁇ καλότονο ⁇ Το όργανο αναπτύχθηκε στη Γερμανία και αργότερα εξευγενίστηκε από κατασκευαστές όπως οι Besson, Boosey & Hawkes, και Willson. Το ευφώνιο έγινε κεντρικό στην βρετανική παράδοση του ορειχάλκινου συγκροτήματος, όπου συχνά ονομάζεται ⁇ cello του συγκροτήματος ⁇ για τις εκφραστικές του δυνατότητες. Στην Αμερική, το ευφωνείο βρήκε ένα σπίτι σε συναυλιακές μπάντες και στρατιωτικές μπάντες, αν και ο όρος ⁇ μπαριτόνη ⁇ χρησιμοποιήθηκε εναλλάξ, προκαλώντας μόνιμη σύγχυση.

Η Ανάπτυξη του Βαριτόνου Χορν

Η κόρνα βαριτόνε χρονολογείται επίσης στα μέσα του 19ου αιώνα, εξελισσόμενη από την ]Saxhorn οικογένεια σχεδιασμένη από τον Adolphe Sax. Sax’s saxhorns προορίζονταν για στρατιωτικές ζώνες, με κυλινδρική πλήξη που προσέφερε καλύτερη προβολή σε εξωτερικούς χώρους. Η κόρνα βαριτόνε (μερικές φορές ονομάζεται η ⁇ βαριτόνη saxhorn ⁇ ήταν η φωνή τενόρος σε αυτή την οικογένεια. Με την πάροδο του χρόνου, το όργανο έγινε τυποποιημένο τόσο σε αμερικάνικα όσο και σε βρετανικά πλαίσια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κέρατο βαριτόνε χρησιμοποιείται συχνά σε συγκροτήματα πορείας και σχολικές συναυλίες, όπου το ελαφρύτερο βάρος και ο φωτεινότερος τόνος του είναι επωφελής για παραστάσεις πεδίου και μεγάλες ρυθμίσεις συνόλων.

Ρόλος στα Συναρμολόγητα και στο ⁇ περτοΐρ

Συναυλίες και σύνολα για συναυλίες

Στην τυπική αμερικανική μπάντα συναυλιών, συχνά βλέπει κανείς ένα τμήμα με ετικέτα ⁇ βαριτόνη ⁇ ή ⁇ ευφωνίου ⁇ αλλά τα δύο είναι συχνά συνδυασμένα. Ωστόσο, οι απαιτητικοί διευθυντές αποδίδουν μέρη με βάση τη διαθεσιμότητα οργάνων και την επιθυμητή ισορροπία. Τα Ευφόνια παίζουν τυπικά τα πιο λυρικά, σολιστικά περάσματα (π.χ. τα διάσημα σόλο ευφώνιου στο Holst's Δεύτερη Σουίτα στο F ή Grainger's ]Lincolnshire Posy]]]. Τα κέρατα Μπαριόν υποστηρίζουν το αρμονικό θεμέλιο, συχνά διπλασιάζοντας τρομπόνι ή γαλλικά κόρνα. Όταν και τα δύο είναι παρόντα, ο βαρύτονος συνήθως παίρνει το υψηλότερο μέρος ενώ το ευφωνίου αγκυρώνει το χαμηλό ορείχαλκο ήχο.

Βρετανικές μπάντες με μπράτσο

Σε βρετανικού τύπου μπάντες, οι ρόλοι είναι σαφώς καθορισμένοι. Το ευφωνίου είναι μια σόλο φωνή, που συχνά παίζει λαμπρά δεξιοτεχνικά μέρη. Το βαριτόνιο κέρατο (συνήθως δύο παίκτες ανά μπάντα) παίζει στο μεσαίο μητρώο, παρέχοντας εσωτερικές αρμονίες και ρυθμική κόλλα. Το ρεπερτόριο της μπάντας περιλαμβάνει πολλά έργα που αντιμετωπίζουν τα όργανα διακριτά — για παράδειγμα, στο [[LFT:0]] Resurgam του Έρικ Μπολ ή Diverses on a Bass Theme[[LT:3]] του Τζορτζ Λόιντ. Η σύγχυση δεν υπάρχει σε αυτή την παράδοση· κάθε παίκτης γνωρίζει ποιο όργανο παίζουν και το ρόλο του.